Heyrði undarleg óhljóð (hljómaði fyrst eins og mávagarg) inn um gluggann einn góðan veðurdag í maí (einn af fáum!). Þegar ég leit út sá ég þessa tvo ketti í öspinni. Þeir virtust ekkert sérstaklega vinalegir...
Sá sem neðar var yfirgaf samkvæmið fljótlega og ég er ekki frá því að hann hafi verið með glott á vör þar sem hann skokkaði í burtu. Hinn tók sér drjúga stund að skríða niður og dást að útsýninu í leiðinni.
1 comment:
Ju!
Post a Comment